Archiwa blogu

„O Matko!” – wernisaż Jacka Łydżba

Święte figury spod Jasnej Góry? Tak, ale bez nudy i sztampy, za to z fantazją i przymróżeniem oka – Jacek Łydżba bierze na warsztat tradycyjne dewocjonalia i bawi się słodyczą odpustowego kiczu. Suknia Matki Boskiej spływa krwią i płonie różami, a Chrystus ma szaty godne aktora filmów Bollywood. Najnowsza wystawa Jacka Łydżby „O Matko!” to gra z konwencją, tradycją, twórcze przełamywanie stereotypów, bez obrazoburczych gestów. Czy Jacek Łydżba modli sie pod figurą a diabła ma za skórą?

Sprawdź, zapytaj, wyspowiadaj artystę – wystawa otwarta jest do 28 grudnia bieżącego roku w warszawskiej Galerii ART.

Andy Warhol miał kościół w rodzinnym Pittsburgu, Jacek Łydżba ma Jasną Górę w Częstochowie. Czyżby pop-art wyrósł z sacrum? Kilka miesięcy temu watykański „L’Osservatore Romano” podał wiadomość, że Warhol był artystą religijnym. Pisano o jego pobożnym dzieciństwie, o upodobaniu do obrazów sakralnych, którymi lubił się otaczać. Ba, autor artykułu stwierdził nawet, że źródło seryjnej powtarzalności Warhola tkwi w sztuce religijnej.

Jacek Łydżba traktuje religijne symbole bez buntu czy osobistej niezgody, ale też bez zbytniego reżimu. Jak na rasowego artystę przystało, ma swoją wizję, swoją ekspresję. Bierze te gotowe gipsowe figurki i ubiera je w szaty o mocnych, wyrazistych kolorach, podkreśla ich piękno i kicz. Pop-art? Z pewnością. Ale też szacunek do tradycji, do przydrożnych kapliczek, wpisanych w krajobraz kulturowy, w którym wyrósł. Proszę nas źle nie zrozumieć: Warhol, choć wierzący, nie był artystą religijnym, tak jak wystawa Jacka Łydżby nie jest wystawą z kościelnej kruchty. To nostalgia w wydaniu kreatywnym.

Read the rest of this entry

Reklamy

Przeciąg. III Festiwal Sztuki Młodych w Szczecinie

Festiwal Sztuki Młodych Przeciąg powstał w roku 2007 jako wydarzenie cykliczne (biennale) o zasięgu ogólnopolskim. Celem festiwalu jest obserwowanie, dokumentowanie i promowanie najciekawszych projektów artystycznych młodych twórców. Otwarta formuła festiwalu stwarza możliwość dotarcia i pokazania przekrojowo najważniejszych dokonań artystów z całej Polski. Otwarta formuła dotyczy również tematów i technik prac.

Jedynymi kryteriami oceny dzieł będzie wartość artystyczna, aktualność oraz kontekst czasu i miejsca, w jakim powstały. Dzięki temu Festiwal pokaże przekrojowo twórczość młodego pokolenia, zaś usytuowanie Festiwalu w Szczecinie czyni go najważniejszym narzędziem w promocji młodych twórców mieszkających i tworzących na terenie Województwa Zachodniopomorskiego i Miasta Szczecin, które pozwala na ich ogólnopolską promocję. Jest to szczególnie istotne w kontekście artystów i studentów skupionych wokół Akademii Sztuki.

Do udziału w projekcie mogą się zgłaszać artyści profesjonalni, którzy ukończyli studia artystyczne lub są na ostatnich latach studiów. Staranny dobór członków Jury oraz szeroka dystrybucja materiałów promocyjnych (zwłaszcza katalogu) stwarza młodym artystom szansę na udany debiut. Obok nagrody finansowej przyznane zostaną nagrody specjalne w postaci wystaw indywidualnych w Gdańskeij Galerii Miejskiej, galerii 13muz w Szczecinie i Zonie Sztuki Aktualnej oraz zakup dzieł do Kolekcji Regionalnej Zachęty Sztuki Współczesnej. Nagrody w postaci artykułu prezentującego wybranego artystę na forum ogólnopolskim ufundowały: miesięcznik Foto, Format oraz Artluk.

Do udziału w Festiwalu mogą być zgłaszane prace powstałe we wszystkich technikach artystycznych, co jest niezwykle interesujące, zwłaszcza w kontekście podejmowania przez twórców tych samych problemów w różnych mediach. Tym samym sztuka wizualna będzie ukazana jako zjawisko zaskakujące, różnorodne, wymykające się stereotypowym klasyfikacjom. Mamy nadzieję, że tak jak w poprzednich edycjach Festiwalu obok siebie zaistnieją tradycyjne dziedziny sztuki typu malarstwo, rysunek czy rzeźba i dziedziny uznawane za nowoczesne (DVD, instalacja, obiekt artystyczny streetart itp.). Konfrontacja jak najszerszego spektrum gatunków artystycznych skłania również do refleksji, że nowatorskość sztuki nie jest związana z techniką wykonania a z konceptem artystycznym. Interdyscyplinarność Festiwalu podnosi również atrakcyjność wystawy pofestiwalowej. Read the rest of this entry

Łódź Design Festival 2011

To już piąta edycja festiwalu. Jak co roku będzie można obejrzeć wystawy światowej sławy projektantów, wyznaczających najnowsze trendy w designie, oraz spotkać znakomitych twórców i specjalistów.

W ciągu czterech lat festiwal z lokalnej, składającej się z kilku wystaw imprezy, urósł do rangi największego w Polsce wydarzenia prezentującego design. Ten czas pozwolił na jasne zdefiniowanie jego charakteru i struktury. Centralnym punktem Łódź Design Festival jest tematyczny program, składający się wystaw kuratorskich, a jego dopełnienie oraz rozwinięcie stanowi otwarty i bogaty repertuar wydarzeń towarzyszących, wśród których znajdują się: wykłady, warsztaty, przegląd portfolio, Przegląd Szkół, konkurs make me!, imprezy, Remade Market czy PechaKucha Night.

Czas na ZMIANĘ!

Tegoroczne hasło przewodnie festiwalu – Zmiana! – ma podkreślać zmiany zachodzące w otaczającym nas świecie, a zatem i w myśleniu o projektowaniu. W Polsce świadczą one o dojrzewaniu i rozwoju rynku, w jakim twórca i jego projekt funkcjonują. W szerszej perspektywie, akcentują ewoluujące społeczne potrzeby, a razem z nimi oczekiwania w stosunku do designu i projektantów. Przed designerami stają nowe wyzwania: projektować i produkować mniej, lecz mądrzej, lokalnie zamiast globalnie, ponadczasowo zamiast „trendy”. Podstawowym założeniem programowym festiwalu jest prezentowanie najnowszych międzynarodowych zjawisk w designie i zestawianie ich z polskim wzornictwem. Podczas każdej edycji specyfikę wystaw oraz kierunek, w jakim kuratorzy zmierzają, tworząc subiektywną selekcję prezentowanych obiektów, wyznacza myśl przewodnia. Zmiana! jest punktem wspólnym dla dwóch wystaw prezentowanych w ramach Programu Głównego: Przekierowanie oraz NeoFarm. Read the rest of this entry

Wystawa rysunków oraz ilustracji Bohdana Butenki

Bohdan Butenko jest twórcą odbieranym przede wszystkim przez pryzmat ilustracji dziecięcej. Najbardziej znane jego realizacje to cykl komiksów o Kwapiszonie, Gapiszonie, ilustracje wierszy dla najmłodszych Jana Brzechwy („Na straganie”, „Androny”), Juliana Tuwima („Okulary”), Wandy Chotomskiej oraz Janiny Porazińskiej, ilustracje do literatury młodzieżowej, m.in.. „Niewiarygodne przygody Marka Piegusa”, „Sposób na Alcybiadesa” Edmunda Niziurskiego oraz „Cyryl, gdzie jesteś?”, „I ty zostaniesz Indianinem”Wiktora Woroszylskiego. Butenko jest również autorem ilustracji do książek dla dorosłych, m.in. „Kultu ciała” Mieczysława Srokowskiego, „Vademecum dla tych, którzy pierwszy raz” Jerzego Wittlina czy „Postrzyżyn” Bogumila Hrabala.
Artysta tworzył niezapomniane scenografie do Kabaretu Starszych Panów, projekty które doskonale wyrażały istotę tego Kabaretu: opierały się na rzeczywistości, umiejscawiały przedstawiony świat w konkretnym miejscu ale przez swą prostotę tworzyły wizję niemal abstrakcyjną, w którym  uśmiechają się kwiaty, a najważniejsza jest Miłość.

Znaczenie Bohdana Butenki dla sztuki współczesnej nie jest do końca uświadomione. Butenko to artysta genialnego w swej syntezie rysunku, który w lapidarny a przy tym wyrazisty sposób (z odcieniem karykatury), potrafi opisać świat, skupiając się  przede wszystkim na człowieku. Skróty myślowe Butenki pozwalają przenosić się w czasie, fragmenty rysunków znajdują się w różnych miejscach książki, zadaniem czytelnika jest próba doścignięcia myśli twórcy i scalenie rozpierzchłych ilustracji w całość.
Do wielu ilustrowanych przez siebie wydawnictw autor dołączał rodzaj map topograficznych, które umieszczone na wyklejkach okładek, pozwalały odnaleźć się w przestrzeni książki. Mapy te stawały się z czasem punktem odniesienia dla pamięci, zapisem miejsc wyobrażonych,  których już dawno nie ma, ale do których w każdej chwili można powrócić. Read the rest of this entry

Interaktywny Plac Zabaw we wrocławskiej Galerii Arsenał

„Interaktywny Plac Zabaw” to wystawa skierowana do dzieci, składająca się z interaktywnych instalacji medialnych zaaranżowanych w formie artystycznego laboratorium zmysłów. „Interaktywny Plac Zabaw” jest projektem wyprodukowanym przez Centrum Sztuki WRO z Wrocławia.

„Interaktywny Plac Zabaw” był pokazywany w największych polskich centrach sztuki, gdzie przyciągał tysiące zwiedzających, m.in.: w Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie, Gdańskim Parku Naukowo – Technologicznym, CSW Znaki Czasu w Toruniu, Biennale Sztuki dla Dziecka w Poznaniu, Muzeum Narodowym w Szczecinie.
Galeria Arsenał, jako miejska galeria sztuki, pragnie pokazać tę unikalną wystawę w Białymstoku.

Jesteśmy przekonani, że wystawa stanie się wspaniałym miejscem do wspólnego, twórczego, rodzinnego i międzypokoleniowego spędzenia czasu. To pionierski projekt zarówno w sensie technologicznym, jak i interaktywności z widownią, która doświadcza zanurzenia w świat sztuki. Multimedialne elementy wystawy, poprzez gry i zabawę, wciągają małego widza w świat zagadnień związanych z kolorem, światłem, dźwiękiem, linią, fakturą i perspektywą. Widz staje się czynnym uczestnikiem unikalnych eksperymentów, które działają bezpośrednio na jego zmysły. Wystawa łączy w sobie funkcje estetyczne, multimedialne, edukacyjne i społeczne.

Instalacje planowane do prezentacji:

1. MALOWANIE ŚWIATŁEM
Gesty dzieci bawiących się świecącymi zabawkami są rejestrowane przez system śledzenia ruchu. Za pomocą specjalnego oprogramowania informacja o historii ruchu zostaje w interaktywny sposób przełożona na obraz i dźwięk. Na ekranie pojawiają się kształty wielkością i kolorem odpowiadające wprawionym w ruch narzędziom świetlnym. Read the rest of this entry

Reinterpretacje. Polska tkanina współczesna w Łodzi

28 czerwca o godzinie 13.00 w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi zostanie otwarta wystawa „Reinterpretacje. Polska tkanina współczesna”. Wystawa czynna będzie od 28 czerwca do 31 października 2011 r.

W Centralnym Muzeum Włókiennictwa kolekcja współczesnej tkaniny artystycznej, gromadzonej od 1960 roku, liczy bez mała 2000 prac. Wśród nich większość stanowią przykłady wywodzące się z kręgu głośnej „polskiej szkoły tkaniny”, na stałe zajmującej miejsce w leksykonach współczesnej sztuki.
Z perspektywy półwiecza warto się przyjrzeć zachodzącym w polskiej nowej tkaninie zmianom: ewolucji form i obszarów, będących przedmiotem zainteresowania artystów. Interpretacje tradycyjnego kanonu, dokonane przez pierwszych z nich, stały się punktem wyjścia dla następnych generacji, których udziałem stały się nowe odczytania wzorca i nowe komentarze.

Z bogatego zbioru muzeum zostaną przedstawione pionierskie prace, m.in.: Magdaleny Abakanowicz, Wojciecha Sadleya, Józefa Łukomskiego, Urszuli Plewki-Schmidt, a także Marii Ewy Andryszczak, Andrzeja Rajcha, Jolanty Rudzkiej-Habisiak, Anny Goebel, Janusza Kucharskiego. Przedstawione zostaną również reinterpretacje w tkaninie podejmowane przez malarzy, grafików, rzeźbiarzy, dizajnerów i oczywiście twórców intermedialnych: Marię Jaremę, Jadwigę Maziarską, Kajetana Sosnowskiego, Teresę Byszewską, Mariana Stępaka oraz przez najmłodszych, niezależnych twórców polskiej sztuki, udzielających się w sztuce tkaniny – Magdalenę Bretsznajder i Agnieszkę Kopeć. Read the rest of this entry

Flagi – otwarta wystawa w MCSW Elektrownia w Radomiu

Od 17 czerwca do 31 lipca w Mazowieckim Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia w Radomiu, oglądać będzie można wystawę pt” Flagi”.

Ideą wystawy jest przedstawienie problematyki tożsamości, zarówno wspólnoty, jak i jednostki, widocznej w dziełach z rodzimego obszaru sztuk wizualnych, na których kształt oddziałał w różnym stopniu szeroki kontekst przemian politycznych, społecznych, kulturowych i cywilizacyjnych, jakie zaszły i zachodzą nadal w Polsce, Europie i świecie w ostatnich trzech dekadach. Wspólnym motywem, obecnym w kompozycji eksponowanych prac, jest przedstawienie flagi, głównie polskiej, lub barw flagowych.

Flaga jest powszechnie rozpoznawalnym, skodyfikowanym znakiem (a także symbolem) określonej wspólnoty, ważnym elementem budowy tożsamości, zarówno grupowej, jak i poszczególnych członków wspólnoty, znakiem przywiązania do lub wyboru określonej tradycji i ethosu, ale także insygnium władzy, tej politycznej i tej symbolicznej. Naczelnym problemem w tej perspektywie jest oczywiście problem tożsamości (państwa, narodu, społeczeństwa, grupy, jednostki). Wystawa stara się pokazać, że jest to pojęcie, które ewoluuje i stale jest przez każde pokolenie redefiniowane, w znacznej mierze przez odniesienia do tradycji, pamięci historycznej i kontekstu politycznego, w wymiarach publicznym i również prywatnym.  W sposób krytyczny, ukazana zostanie „historyczność” politycznych dyskursów i opresyjny i represyjny charakter nowych politycznych utopii. Read the rest of this entry

%d blogerów lubi to: